Sabırsız olmak nedir ?

Duru

New member
9 Mar 2024
991
0
0
Burada ortaya garip bir çelişki çıkıyor.

Hayatımız kolaylaştıkça bekleme toleransımız bazı alanlarda azalıyor.

Çünkü zihnimiz "hemen" kelimesine alışıyor.

Asıl Kırılma Noktası

O akşam arkadaşımız sonunda geldi.

Üzerinde yağmurdan ıslanmış bir mont vardı. Masaya oturur oturmaz özür diledi.

"Gerçekten haber vermek istedim ama telefonun şarjı bitmiş."

Mert önce bir şey söyleyecek gibi oldu.

Sonra sustu.

Derya çantasından peçete çıkarıp arkadaşımızın ıslanan gözlüğünü uzattı.

Herkes birkaç dakika sonra konuşmaya devam etti.

Ama Mert'in yüzündeki ifade değişmişti.

Bir süre sonra bana dönüp şöyle dedi:

"Sanırım benim sorunum beklemek değil. Bir şey planladığım gibi gitmediğinde hemen kontrolü yeniden ele almak istiyorum."

Bu cümle bana sabırsızlığın önemli bir tarafını gösterdi.

Bazen sabırsızlık, hız sevgisi değildir.

Kontrol ihtiyacıdır.

Her şeyin hemen sonuçlanmasını istediğimizde aslında kendimizi güvende hissetmeye çalışıyor olabiliriz.

Sonucun belli olması, belirsizliğin ortadan kalkması ve zihnin sürekli ihtimaller üretmek zorunda kalmaması rahatlatıcıdır.

Peki Sabırsızlık Her Zaman Kötü Müdür?

Bence hikâyenin en önemli kısmı burada başlıyor.

Çünkü sabırsızlığı tamamen kötü bir özellik olarak görmek de doğru değil.

Bazen sabırsızlık harekete geçirir.

Bir işin sürekli ertelenmesine izin vermeyiz.

Bir problemi fark eder etmez çözüm ararız.

Bir hedefe ulaşmak için enerjimizi yükseltiriz.

Özellikle acil durumlarda hızlı karar verebilmek çok değerlidir.

Sorun, sabırsızlığın sürekli hale gelmesiyle başlar.

Her gecikmeyi saygısızlık olarak görüyorsak...

Her sessizliği reddedilme olarak yorumluyorsak...

Her yavaş ilerleyen süreci başarısızlık kabul ediyorsak...

O zaman sabırsızlık yalnızca bizi değil, çevremizdeki insanları da yorabilir.

Bir çocuğun bir konuyu öğrenmesi zaman alır.

Bir ilişkinin güven oluşturması zaman alır.

Bir insanın yaşadığı problemi anlatabilmesi zaman alır.

Bir kararın sonuçlarını görebilmek zaman alır.

Hayatın bazı alanlarında hız değil, olgunlaşma süresi önemlidir.

Sabırsızlıkla Baş Etmenin Küçük Bir Yolu

O geceden sonra kendimde küçük bir yöntem denemeye başladım.

Bir şey istediğim anda gerçekleşmediğinde kendime üç soru soruyorum:

Birincisi: Şu anda gerçekten acil bir durum mu var?

İkincisi: Kontrol edebileceğim bir şey var mı?

Üçüncüsü: Kontrol edemediğim bir şeyi zorlamaya çalışarak kendimi daha mı fazla yoruyorum?

Bu sorular mucize yaratmıyor.

Ama zihnin otomatik olarak "hemen çöz" moduna geçmesini biraz yavaşlatıyor.

Bir başka yöntem de duyguyu isimlendirmek.

"Çok sinirlendim" demek yerine:

"Şu anda belirsizlik beni huzursuz ediyor."

demek bile bakış açısını değiştirebiliyor.

Çünkü sorun artık sadece dışarıdaki kişi veya olay olmaktan çıkıyor. Kendi içimizde olup biteni de görmeye başlıyoruz.

Sabırsızlık Bize Ne Anlatıyor?

Belki de sabırsızlık bastırılması gereken bir kusur değil, anlaşılması gereken bir sinyaldir.

Bazen bize dinlenmemiz gerektiğini söyler.

Bazen fazla kontrol etmeye çalıştığımızı gösterir.

Bazen başarısız olmaktan korktuğumuzu ortaya çıkarır.

Bazen de gerçekten harekete geçmemiz gereken bir durum olduğunu hatırlatır.

Mert'in stratejik yaklaşımı bize "Bir şey yap" diyordu.

Derya'nın empatik yaklaşımı ise "Önce anlamaya çalış" diyordu.

Belki sağlıklı olan, bu iki yaklaşımın birbirini dışlamaması.

Önce anlamak, sonra çözmek.

Önce insanı görmek, sonra problemi ele almak.

Önce duyguyu fark etmek, sonra karar vermek.

Çünkü bazı sorunlar gerçekten çözüm ister.

Bazıları ise önce anlaşılmak ister.

Son Bir Soru: Ne Kadar Hızlı Yaşıyoruz?

Bu hikâyeyi yazarken aklıma yine o kafe geliyor.

Yağmur.

Çay bardakları.

Telefon ekranına bakan Mert.

Sakin kalmaya çalışan Derya.

Ve gelmesi beklenen bir arkadaş.

Aslında o akşam kimse büyük bir ders almak için orada değildi. Sadece buluşmaya çalışıyorduk.

Ama bazen hayatın en iyi soruları, planlamadığımız anlarda karşımıza çıkıyor.

Şimdi size de aynı soruyu bırakmak istiyorum:

En son ne zaman bir şeyin hemen olmasını istediğiniz için gereğinden fazla gerildiniz?

Gerçekten geciken şey neydi?

Bir insan mı?

Bir cevap mı?

Bir başarı mı?

Bir karar mı?

Yoksa kendi zihninizin sakinleşmesi mi?

Belki sabırsız olmak, zamanın geçmesine tahammül edememekten biraz daha fazlasıdır.

Belki sabırsızlık, hayatın bizim belirlediğimiz hızda ilerlemesini istemektir.

Oysa hayatın önemli bölümleri sipariş verildikten sonra birkaç dakika içinde gelmiyor.

Güven bekliyor.

Tecrübe bekliyor.

İyileşmek bekliyor.

Öğrenmek bekliyor.

İnsan olmak bile biraz beklemeyi gerektiriyor.

Ve belki de sabırsızlığın karşısındaki en güçlü kelime "yavaşlık" değil.

Farkındalık.

Çünkü neyi beklediğimizi anladığımızda, beklemek bazen eskisi kadar ağır gelmiyor.

Kaynak: Amerikan Psikoloji Derneği'nin stres ve duygu düzenleme konusundaki genel açıklamaları; Stanford Encyclopedia of Philosophy'nin zaman ve insan deneyimi üzerine çalışmaları; ayrıca toplumsal cinsiyet rollerinin davranışlar üzerindeki etkisini inceleyen sosyal psikoloji literatürü. Bu kaynaklar, hikâyedeki karakterlerin davranışlarının birebir bilimsel "erkek-kadın farkları" olarak değil, kişisel özellikler, öğrenilmiş toplumsal roller ve bağlamla birlikte değerlendirilmesi gerektiği açısından temel alınmıştır.